เพื่อนไม่เก่า

หลายคนคงจะมีความทรงจำอันดีกับเพื่อนเก่าๆ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนสมัยมัธยมต้น มัธยมปลายจนถึงมหาลัย ต่างก็มีมิตรภาพที่หอมหวานและชวนให้คิดถึงเสมอเมื่อแต่ละคนต้องแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง เมื่อได้มีโอกาสมาเจอกันทำให้มีเรื่องให้พูดคุยมากมายร้อยแปดเรื่องราว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสมัยก่อนที่เจอหรือเรื่องที่แต่ละคนไปพบเจอมา ทำให้ทุกครั้งที่พวกเราแต่ละคนได้มาเจอกันจะเต็มไปด้วยความสนุกสนานมากมายที่ไม่รู้จบ ด้วยความที่ผมอยากจะมาบอกเล่าเรื่องราวของผมกับเพื่อนๆ ในวันที่อากาศเย็นสบายตามด้วยเสียงสายฝนโปรยปรายกระทบกับเสียงหลังคาบ้าน ทำให้อารมณ์เหงามันผุดออกมาให้คิดถึงเรื่องราวเหล่านั้น และคิดว่าผมต้องถ่ายทอดมันออกมาเป็นตัวหนังสือ เพราะไม่เช่นนั้นผมจะต้องค้างคาใจไปทั้งวันแน่นอน

ทุกครั้งที่พวกเราจะนัดเจอกันสิ่งหนึ่งที่ทำให้พวกเรามักถกเถียงกันเป็นประจำและทุกครั้งไปก็คือเรื่องของสถานที่กิน เพราะคนนั้นก็ไม่ชอบกินนี่บ้าง บ้านไกลบ้าง ไม่สะดวกบ้าง ทำให้ทุกครั้งต้องหาสถานที่นัดเจอกันนานมากๆ อีกอย่างพวกเราไม่ชอบนัดเจอกันในร้านที่มีดนตรีเสียงดัง หรือตามผับตามบาร์ เพราะจะทำให้พวกเราพูดคุยสนทนากันไม่รู้เรื่อง พวกเราชอบพูดคุยมากกว่าเมื่อได้มีโอกาสมาเจอกัน แต่เชื่อไหมว่าเมื่อไหร่ที่ตกลงกันไม่ได้ว่าจะไปที่ไหนดีสุดท้ายก็จะจบลงกันที่ “ร้านหมูกะทะ” ซึ่งมันเป็นเหมือนคำสั่งที่พวกเราต้องตอบตกลง และทุกครั้งก็จะไม่มีใครคัดค้านเต็มที่ก็แค่บ่นเบื่อแต่ก็ไป

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมหมูกระทะมักจะเป็นสถานที่พบปะพูดคุยกัน อาจจะด้วยเพราะความสนุกสนานที่ได้จากการปิ้งย่าง และสามารถพูดกันเสียงดังขนาดไหนก็ได้แถมยังมีราคาถูกนั่งกินได้ตลอดทั้งคืนแบบสบายใจ การที่ได้เจอกับเพื่อนอีกครั้งนับว่าคุ้มค่ามากมายเพราะนอกจากจะได้พักผ่อน ยังได้ระบายเรื่องราวในใจที่มีแต่เพื่อนของเราเท่าที่เข้าใจ

meathing-and-friend

ชีวิตที่วนเวียนอยู่กับร้านอาหารก็ดีเหมือนกันนะ

music-fastival-job

ในถานะที่เป็นนักร้องหากินเช้า – ค่ำไปวันๆ ทำให้ต้องร้องเพลงตามร้านอาหารหรือร้านเหล้าลานเบียร์ตอนกลางคืนต่างๆ ยอมรับว่าช่วงแรกเบื่อมากๆ เพราะเป็นงานที่ต้องเลิกดึกการเดินทางอะไรก็อันตราย แถมมีค่าแรงที่น้อยมากๆ เพราะต้องแบ่งรายได้ให้เท่าเทียมกันภายในวง หนึ่งอาทิตย์ต้องรับงานไม่ต่ำกว่า 4 วัน ทำให้บ่อยครั้งมีอาการเจ็บคอและเหนื่อยมากๆ เคยคิดว่าจะเลิกร้องเพลงไปเลยแล้วทำมาหากินด้านอื่นให้รู้แล้วรู้รอด แต่ด้วยความชอบด้านการดนตรีและมิตรภาพระหว่างเพื่อนที่มันแยกจากกันไม่ได้ ทำให้ต้องเดินหน้าอย่างเดียวเท่านั้นสำหรับผม

แต่การที่ได้พบปะเจอผู้คนมากมายหลากหลายนิสัยทำให้ผมเริ่มรักอาชีพนี้มากยิ่งขึ้น ได้สังเกตผู้คนที่มารับประทานกินข้าวหรือจะมาฟังเพลงของผม ได้สังเกตคนเดิมและคนใหม่ๆ ทำให้การร้องเพลงผมมันไม่น่าเบื่ออีกต่อไป การได้มองพวกเขาจะได้รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในหลายๆ ด้าน หรือบ่งบอกถึงการพัฒนาตัวเองของผมได้ เช่น บางคนไม่เคยสนใจฟังเพลงที่ผมร้องเลยแต่ปัจจุบันเขาสนใจฟังผมมากขึ้น หรือบางคนไม่อินกับเพลงที่ผมร้อง พอผมเปลี่ยนแปลงเขาก็สนใจขึ้นมาทันทีเพราะอาจจะเป็นเพลงที่เขาชอบก็ได้ ทำให้ถ้าผมเห็นพวกเขามารับประทานอาหารที่ร้านเมื่อไหร่ก็จะเล่นเพลงที่เขาชอบทุกครั้งที่มีโอกาส ทำให้ได้เห็นรอยยิ้มและความสุขของพวกเขา ทำให้มีกำลังใจในการร้องเพลงมากขึ้นเป็นเท่าตัวเลยละครับ

superjob-karaoke

ตอนนี้ผมเลิกคิดเล็กคิดน้อยกับการร้องเพลงตามร้านอาหารกลางค่ำกลางคืนอีกแล้ว เพราะการไม่เลือกงานก็คือการฝึกฝนให้เรารู้จักสู้กับปัญหา การได้สนุกกับสิ่งที่ตัวเองชอบต่างหากคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับตัวผมเอง แล้วก็คิดว่าปัจจุบันแม้จะไม่มีใครฟังผมร้องเพลง เอาแต่กินเหล้ากินเบียร์จนเมากันผมก็ไม่สนใจอีกแล้ว ผมคิดว่าทำให้ดีที่สุดก็พอสำหรับผมในตอนนี้

วันพักผ่อนสุดสัปดาห์ที่น้ำตกเอราวัณ กาญจนบุรี

pic-man-on-waterfall
กลับมาอีกครั้งกับนายโหน่งนักดนตรีไทยบ้านจากพะเยา วันนี้ผมมีเวลาว่างๆ เลยอยากจะมาอัพเดทเรื่องราวส่วนตัวของผมเอง เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ที่ผ่านมาผมได้มีโอกาสไปเที่ยวพักผ่อนกับเพื่อนๆ และครอบครัวที่กาญจนบุรี อยากไปสัมผัสกับน้ำตกเอราวัณสักครั้ง เนื่องจากได้ยินชื่อด้าน 1 ในน้ำตกที่มีความสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย แต่สิ่งหนึ่งที่ผมไม่ชอบเลยก็คือการนั่งรถขึ้นเขา เพราะมันเป็นอะไรที่ทรมานมากสำหรับตัวผมเอง กว่าจะถึงทางเข้าน้ำตกก็ใช้เวลานานเลยทีเดียว ทำให้ผมทั้งเวียนหัวและหิวข้าวสุดๆ พอถึงหน้าทางเข้ารู้สึกจะเสียค่าเข้าประมาณ 100 บาทเห็นจะได้

travel-in-thewaterfall
waterfall-class2

ทางเจ้าหน้าที่จะมีรถรับ – ส่งจากจุดทางเข้าไปยังน้ำตกบริการแก่นักท่องเที่ยว แต่ผมเลือกที่จะเดินเข้าไปเพราะอยากสัมผัสกับบรรยากาศทั้งหมดมากกว่า ต้องยอมรับว่าระยะทางจากปากประตูทางเข้าจนถึงน้ำตกนั้นมีระยะทางไกลพอตัวเลย น่าจะไม่ต่ำกว่า 1 กิโลเมตร แต่ที่ทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อยก็น่าจะเป็นธรรมชาติรอบๆ ตลอดระยะทางเดินมากกว่าที่ทำให้รู้สึกว่าสดชื่นและเดินเท่าไหร่ก็ไม่มีเหนื่อย ตลอดทางเดินจะได้ยินเสียงน้ำตกและต้นไม้เขียวขจีมากมายรอบตัว แถมยังมีนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ เดินกันอย่างควักไคว่ ทำให้อาการปวดหัวจากการนั่งรถขึ้นเข้าหายไปอย่างปลิดทิ้งเลยทีเดียว

waterfall-beautyfull-nice

พอถึงที่หมายมีทั้งห้องน้ำ, ร้านค้า และจะเห็นว่านักท่องเที่ยวจะเริ่มปูเสื่อหรือกินข้าวกันตั้งแต่ชั้นนี้เลย รู้สึกว่าน้ำตกเอราวัณจะมีประมาณ 7 ชั้นหรือ 8 ชั้นนี้แหละผมเองก็จำไม่ได้ สำหรับชั้นนี้จุดเด่นอยู่ตรงที่มีปลาเยอะมาก แถมน้ำก็ยังเย็นเจี๊ยบถึงใจทำให้สดชื่นสุดๆ ที่สำคัญที่ขาดไม่ได้ของน้ำตกเอราวัณเลยก็คือ การจุ่มเท้าลงในน้ำตกแล้วปล่อยให้ปลาตอด ทำให้รู้สึกฟินและเพลินอย่างสุดๆ ผมจัดการเดินขึ้นไปชั้นที่สูงกว่าเพื่อมาให้คุ้มไหนๆ ก็มาทั้งที แต่เดินไปได้แค่ชั้น 5 ก็รู้สึกเหนื่อยสุดๆ รีบกลับลงมาแทบไม่ทัน ตลอดทางที่ผมประทับใจมากๆ ก็คือการห้ามสูบบุหรี่ในเขตท่องเที่ยว อาจจะป้องกันการเดินเพลิงไหม้และควันที่รบกวนนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ ซึ่งเป็นอะไรที่ผมประทับใจมากๆ สุดท้ายแล้วผมก็กลับมายังชั้นแรก และกินข้าวเล่นน้ำจนถึงช่วงเย็น ก่อนที่จะจัดแจงล้างตัวให้สะอาดแล้วเดินทางกลับบ้านอย่างสวัสดิภาพ …

fish-arawan-water

ลุยงานใหญ่มากันครบคณะ เอาให้สุดไปเลย

payaobarteam

อีกหนึ่งวันที่สนุกไปกับงาน ครั้งนี้ได้มีโอกาสไปแสดงฝีมือของวงที่ร้านอาหาร ทำให้เลือดสูบฉีดเต็มที่ พร้อมพยายามเล่นกันเต็มที่สุดๆ เพื่อหวังให้งานออกมาดี วันนั้นกว่าจะได้ขึ้นร้องก็ปาไป 2 ทุ่มแล้ว คนในร้านเองก็เริ่มเมากันแล้วทำให้มีคนสนใจฟังเพลงมากขึ้นไปอีก เรียกได้ว่างัดเพลงอะไรออกมาโชว์ก็ร้องตามได้ทุกเพลง

payaobargroup
payaobarteam2
payaobarone

เตรียมความพร้อมกันให้ ตรวจสอบความหล่อกันก่อนลงสนามจริง ยอมรับว่าตื่นเต้นสุดๆ วันนี้กะจะมาแบบร๊อคให้สุดไปเลย

payaobarsingle

พอถึงเวลาขึ้นเวทีก็เริ่มด้วยเพลงช้าก่อนเลย .. บิ้วอารมณ์คนฟังตามสไตล์นักร้องโหน่ง ก็เป็นไปตามคาดคนฟังส่วนใหญ่เริ่มไม่สนใจจะกินเบียร์กินเหล้ากันแล้ว .. หันหน้ามาฟังเพลงกันอย่างตั้งอกตั้งใจ ก็อดเขินอายไม่ได้ จุดท้ายก็จบด้วยเพลง “ยิ่งรู้ยิ่งไม่เข้าใจ”

payaobarmao

พออารมณ์เปลี่ยนมาเป็นแนวร๊อค ก็เลยต้องสับเปลี่ยนตัวกับน้อยอาร์มขาร๊อค เรียกได้ว่ามาโชว์ครั้งนี้จัดกันไปแบบครบรสชาติสุดๆ ไปเลย

payaobarsingle2

สุดท้ายนี้ผมจะมาเรื่องราวอะไรมาแบ่งปันบ้าง ก็ช่วยติดตามกันไป .. แน่นอนว่าผมจะพยายามสร้างผลงานดีๆ ให้ได้อ่านกันอย่างต่อเนื่องแน่นอน – นายโหน่ง

ย้อนหลังงานสงกรานต์ ณ จ.พะเยา วันที่ 13/4/2559

sadangdee

วันที่ 13 เดือน 4 พ.ศ.2559 วันปีใหม่ประจำปีแห่งประเทศไทย วันแห่งความสุขที่รอคอยเพื่อที่จะได้ฉลองกับเพื่อนๆ เริ่มต้นสิ่งดีๆ ให้แก่ชีวิตประจำปี รดน้ำดำหัวญาติผู้ใหญ่ ผมนี่ไม่พลาดที่จะออกไปฉลองกับเพื่อนๆ พร้อมกินเลี้ยงกันอย่างสนุกสนาน แน่นอนว่าผมไม่พลาดที่จะโชว์สิ่งที่ถนัดที่สุดคือร้องเพลงสร้างความสุขกลางวงเหล้า …

ถ่ายกับน้องสาวสุดสวยสักหน่อย

supergirlpayao

ทันที่เมื่อตั้งวงได้ไม่รอช้าปะแป้งทักทายกันก่อน พร้อมโชว์พลังเสียงกันแต่ละคน เอาเป็นว่าไม่มีใครยอมใครกันเลยทีเดียวเชียว โดยเฉพาะป๊าแจ่มกับน้าบิลไม่ยอมวางไมโครโฟนกันเลย !!

teammusic

แหนะก็ยังคงไม่ยอมปล่อยไมค์

lindasood

ทนไม่ไหวหยิบไมค์แล้วรุกมาร้องเองเลยดีกว่า

brandmusicle

จนถึงตอนนี้เรียกได้ว่าแต่ละคนไฟกำลังมา อะไรก็หยุดฉุดไม่อยู่แล้วบอกเลย

panunsak

ปิดท้ายด้วยภาพเท่ๆ ให้โลกรู้ว่าเรามันเจ๋งแค่ไหน

payaomusicfest